De laatste keer omhoog

Vier keer ben ik boven gekomen. Vier de Alpe d’Huez op. Eerlijk gezegd zat er ook niet meer in. De afdaling na de vierde keer was eigenlijk al te veel. Lieuwe heeft me veilig naar beneden geloodst en vervolgens ben ik op de bank van ons huisje in elkaar gestort. Daar heeft m’n team me na een klein uurtje weer bij de mensen gebracht. Maar het waren schitterende vier keren. De Alp is een zware maar fijne berg om te beklimmen en de sfeer van het Alpe d’Huzes evenement is met weinig te vergelijken. Elke bocht is zijn eigen feest, maar ook zijn eigen monument.

Michiel en ik

Keer één was de keer van erg vroeg opstaan. Met Michiel naar de start (zelfs nog even infietsen op het vlak) en dan voor het eerst de Alp op. Voor mij was de laatste keer meer dan 20 jaar terug. Dus het was een ontdekkingstocht met de handrem erop. Na 1.23 (zie Runkeeper) was ik boven. Alles voor het eerst gezien en de afdaling was nog rustig en die ging dus met een noodvaart. Dalen is één van de dingen die het dichtstbij vliegen komt in het bestaan van een mens.

Keer twee was de keer die verreweg het lekkerst ging. Nog steeds rustig aan (mensen die mij kennen weten dat ik dat eigenlijk niet kan) ging ik omhoog. Vrolijk pratend met de mensen die voor het eerst omhoog gingen. De weg was me nu al een beetje bekend. Ik herkende de leukere aanmoedigers al en wist dat bocht 16 van de gay muziek was, bocht 12 van de classic rock en bocht 9 van de Sky Radio muziek. Iedereen zo zijn stijl. In 1.15 was ik boven. Daar interviewt Rick me voor Rabosport en doet de Franse TV dit ook nog. Is dit nu die beruchte Alp? Dit kan ik de hele dag nog? Snel naar beneden.

Keer drie begon zoals twee was geëindigd: vlot en simpel. De steile eerste paar bochten gingen soepel. Okee misschien iets minder soepel dan de tweede keer. Maar dat mag ook. Totdat ik halverwege spierpijn krijg. Geen kramp, maar de benen worden zwaar en ik word langzamer. Zo ken ik mezelf niet. Dus even focus en na 1.20 ben ik boven. Nu moet ik echt voor het eerst gaan zitten. En lang gaan zitten. De afdaling is niet zo leuk meer. Ik rem veel en fiets direct door naar m’n bed. Ik val stante pede in slaap en blijf een uur knock out.

Keer vier wil mijn lichaam eigenlijk niet. Al voel ik me na het slapen wel weer fitter en gaan de beentjes niet eens heel vierkant rond. Zeker tot de helft voel ik me niet slechter dan bij keer drie. Maar ik ken mijn lichaam goed genoeg om te weten dat dit dubbel en dwars terug komt. Eigenlijk bij het tweede steile stuk (bochten 14 tot 10) begint de ellende. De benen geloven het wel en mijn keuze om geen tripel of compact voor te nemen begin ik te vervloeken. Maar in bocht komt mijn geheime wapen. Lieuwe haakt aan en fietst de laatste vijf kilometer vrolijk keuvelend mee. Dat inspireert en in 1.23 ben ik boven. Na een kwartier zitten, hoesten en zuchten word ik dus naar beneden geloodst en vervolgens lig ik dus bijna een uur op apen gapen.

De Alp d'Huez op Runkeeper

De hele dag was natuurlijk doordrenkt van fietsen en een mooi feestje. Maar het was veel meer vanwege de meer dan € 10 miljoen die opgehaald voor het kankeronderzoek. Kaarsjes in de bocht, huilende mensen, portretten van overleden geliefden, de kanker was overal. Zwaar? Zeker. Te zwaar of griezelig? Nooit. De organisatie (waar niemand maar één cent vraagt voor zijn diensten) heeft een geweldig evenwicht gevonden tussen de serieuze boodschap en de lol van het fietsen. Zelf kwam bij mij onderstaande gedachte boven, die ik getwitterd heb en waar ik heel veel reacties op kreeg.

Ik heb pijn gehad. Lichaam onrecht aangedaan. Maar dat was een keuze. Ik kan altijd stoppen. Die luxe heeft niet iedereen. Onthoud dat.

Uiteindelijk heb ik voor Alewijn gereden. Om iets te kunnen doen tegen een ziekte waar alleen artsen en een flinke dosis geluk iets tegen in kunnen brengen. Het geld is om ervoor te zorgen dat de artsen meer kunnen en het lot minder belangrijk wordt bij deze ziekte. Meer dan € 14.000 van mijn kant en veel meer dan € 10 miljoen vanuit alle 2.800 fietsers en hun sponsors. Dank voor alle support, ook namens Alewijn.

PS: Geld overmaken kan altijd nog: hier en alle foto’s staan hier.

Dit jaar doe ik mee met de Alpe d’Huzes met maar één drijfveer: mijn broer(tje) Alewijn die met lymfeklierkanker in het ErasmusMC ligt. Ik vraag iedereen mij te sponsoren, groot of klein bedrag, alles komt ten goede van de kankerbestrijding. Om de sponsors (jullie!) extra in het zonnetje te zetten, zet ik er iets moois voor jullie tegenover. Er zijn in totaal vier clinics van bekende (ex-)sporters en twee clinics voor mensen die niet van sport houden.

Maak hier geld over, steek Alewijn en mij een hart onder de riem, steun de kankerbestrijding en doe mee aan de clinics.

Alewijn en Alpe d’Huez

Met Alewijn heb ik meer dan twintig jaar geleden al de Alpe d’Huez beklommen. Vorig jaar waren we allebei lekker fit en in het bezit van een mooie racefiets. Dit jaar zouden we weer samen naar boven gaan. Totdat in september bij Alewijn lymfeklierkanker werd geconstateerd. Inmiddels zit Alewijn middenin de behandeling en dat zal tijdens de Alpe d’Huzes ook nog zo zijn. Dit maakt deze poging voor mij erg persoonlijk en daarom wil ik vooral ook vanuit mijzelf een beroep doen op jullie bereidheid te sponsoren. Maar ik zet er iets tegenover.

Voor de sponsors, doe ik wat terug!

Ik heb zes echte toppers bereid gevonden om hun energie, kennis, talent en enthousiasme met mijn sponsors te delen. Het gaat om clinics (of masterclasses of gewoon cursussen) waarin jij als sponsor de kneepjes van het vak leert: van atletiek, van fietsen, van schaatsen, van zwemmen, van fotograferen en van alles wat met internet en journalistiek te maken heeft. Als je meer dan € 50 sponsort maak je kans op deelname aan een clinic. Er zijn 10 plaatsen per clinic, dus wees er snel bij.

De clinics en de toppers die ze geven

Atletiek met Adrienne Herzog – brons op EK cross 2010 en finaliste WK indoor 2010

Fietsen met John den Braber – tweevoudig Olympiër en Nederlands Kampioen wielrennen bij de amateurs

Schaatsen met Ben van der Burg – zilver op het WK allround schaatsen in 1990

Zwemmen met Madelon Baans – drievoudig Olympiër en veelvuldig Nederlands Kampioene

Fotograferen met Nikki van der Velden – fotograaf en redacteur bij Zoom.nl

Alles met internet met Francisco van Jole – internetkenner, journalist, radio- en TV-maker

Hoe en wat

Op 3 juni probeer ik minimaal 2x de Alpe d’Huez op te fietsen. Dat doe ik met een team. De berg is 21 bochten en ruim 16 km lang, meer dan 1.100 meter hoog en staat bekend als een echte killer.

Jullie kunnen mij persoonlijk sponsoren. Op deze site staat precies hoe dat moet. Kan gewoon met iDeal of met automatische incasso, dus helemaal niet ingewikkeld. Je kunt een vast bedrag overmaken (bv € 50 dan doe je gelijk mee om de mooie prijzen) of mij per keer dat ik omhoog ga sponsoren (bv € 50 per keer dat ik boven kom). Al het geld dat ik ophaal gaat voor de volle 100% naar het KWF en dus naar kankeronderzoek.

Iedereen die € 50 of meer sponsort komt in aanmerking voor één van de clinics. Laat mij via de comments onder dit bericht of via een email weten welke clinic je het liefst wilt, dan probeer ik daar rekening mee te houden. De clinics vinden allemaal na de Alpe d’Huzes plaats, data worden nog vast gesteld. Ik zal er zelf ook bij zijn.

Daarnaast zal ik voor iedereen die sponsort nog andere prijzen beschikbaar stellen. Die worden ook op deze pagina vermeld en daarover zal ik geregeld Twitteren.

Short English version

My brother Alewijn has cancer, a form of leukemia (T-LBL lymphatic cancer). He has been getting chemos for a half year and needs at least a half year to start looking at the future again. The support him and to support the research for cancer treatment I will join a Dutch initiative called “Alpe ‘d’Huzes”. The initiative calls for climbing the Alpe d’Huez (on a bike) as often as you can and to find sponsors for your endeavor.

I hope you will sponsor me and thus support my brother, my self and the research for cancer development. All the money I collect will go directly to cancer research. All people who sponsor me with more than € 50 will enter a lottery for six great clinics: 4 sports clinics (track & field, cycling, speedskating and swimming) and 2 other clinics (photography and web journalism). These clinics will be held in Holland by pro’s in their respective fields. So please click here and support me (on this site in Dutch) or let me know in the comments or on Facebook/Twitter/email what you would like to do to support me for this good cause.

For the supporters abroad: I can send you an invoice with all the correct banking data. Please send me an email and I will fix this for you!

Rabobank en NOC*NSF

De Rabobank is al jaren supplier van het Nederlandse Olympische Team. In de zomer een logische keuze, dan zijn alle Rabo sporten in beeld: wielrennen, hockey en de paardensport. Bij de winterspelen was de Rabobank al actief met het cashless maken van het Holland House. Voor de rest was de Rabobank nauwelijks actief tijdens de Winterspelen. Totdat vanuit sponsoring het idee ontstond om het succes van de Rabo iTour app ook voor de Olympische Spelen in te zetten. Daarmee ontstond de mogelijkheid om de samenwerking met NOC*NSF beter zichtbaar te maken voor een breder publiek en om de claim “bank van de Nederlandse sport” ook in de winter invulling te geven.

Rabobank brengt de door haar gesponsorde sporten dichtbij op een betrokken manier met haar platform Rabosport. De iPhone apps zijn hier een aanvulling op. Voor de mensen zonder iPhone is er de mobiele website.

Keep it simple

Coding Dutchmen maakte een heel simpele iPhone app, die alleen maar gericht was op de Nederlandse sporters en sporten (schaatsen, bobslee, shorttrack en snowboard). Daarnaast was er een overzicht van de door Nederland gewonnen medailles. Infostrada leverde de sportdata (bijna) real time. Hierdoor was het mogelijk om push notifications te sturen met tussenstanden en uitslagen.

Resultaten

Met eigen Rabo kanalen, social media en PR werd de Rabo Vancouver app in de markt gezet. Het resultaat was erg mooi: ruim 18.500 gebruikers hebben de app 255.000 keer opgestart. Dat betekent dat de gebruikers gemiddeld ruim 14 keer de app geopend hebben. Daarmee zijn dus 18.000 mensen 2 weken druk bezig geweest met de Olympische Spelen in een Rabo branded omgeving en door de Rabobank gefaciliteerd. De banners werden ook goed geklikt (meer dan 1.500 keer in totaal) maar dat was bij deze kortstondige actie minder belangrijk. De toegevoegde waarde die aan 18.000 Olympische Spelen fans is geboden, dat is de waarde die de Rabobank voor een relatief kleine investering heeft kunnen realiseren.

Pieken in het bezoek waren het eerste weekend (goud van Sven Kramer op de 5 kilometer), 21 februari (Mark Tuitert wint goud op de 1.500 meter) en de laatste vrijdag (Nicolien Sauerbreij wint goud bij snowboard). Verder verbaast het niet dat bijna alle gebruikers de Nederlandse versie gebruikten (er was ook een versie in het Engels). Opvallend wel was dat relatief weinig iPods Touch gebruikt werden. Meer dan 90% van de gebruikers van de app deed dit met een iPhone.

Learnings

Een gesloten test vooraf met een aantal via Twitter geworven testers werkt prima voor concrete feedback en verbeterpunten. Twitter en de iPhoneclub als launching platform van een iPhone app is een topcombinatie, maar je krijgt direct de meest kritische groep van gebruikers die de app gaan gebruiken. Zeker als er dan nieuwe functionaliteiten gebruikt worden (push notifications naar ruim 18.000 mensen tegelijk) en het gaat mis (zoals in het eerste weekend), dan krijg je veel reacties. Het push probleem was snel verholpen door niet alle push notifications in één batch te sturen, maar in batches van 100 notificaties erg kort achter elkaar. Continu monitoren van blogs (vooral iPhoneclub), van de reacties in de iTunes app store en van Twitter en reageren met één duidelijke boodschap zijn noodzakelijk.

Vandaag is het Sponsorcongres in het Hotel Krasnapolski in Amsterdam. Hier komen alle sponsormanagers en veel van de sportorganisaties samen om de stand van de zaken van de branche door te nemen en een blik in de toekomst van sponsoring te werpen.

Vanwege het laatste ben ik gevraagd om iets over sponsoring en sport 2.0 te vertellen. Hiervoor heb ik deze presentatie gemaakt:

Cor Hospes aan Gijsbregt Brouwer

Wat is sport 0.0, sport 1.0 en sport 2.0. En wat is sport 3.0
Brouwer: “Sport 0.0 is puur geld geven, één kant uit (maecanaat). Sport 1.0 is alleen boarding & signage (focus op zenden/push). Sport 2.0 is de verbetering van de sportbeleving door mobiel en internet (met nadruk op sociale interactie). Sport 3.0 is de connected sports lover: smart stadiums, smart clothing, smart interfaces—> sport 2.0 zonder directe interventie van laptop of mobiel.”

Alle 13 Goed in sport. Geef me eens wat goede cases. Een top 3’tje graag…

1. “Op nummer een heb ik Rabo iTour (creating value).
2. Nummer twee is voor mij Australia FIFA World Cup 2018 bid (social advertising en interactie).
3. Nummer drie is Gregory van der Wiel (microbloggen). Dat is een worst case, hij twittert niet meer.”

Wat kunnen bedrijven van sportmarketing/sport 2.0 leren
“Sport is passie, sport is een belevenis: werk vanuit passie en lever een belevenis.”

Je loopt marathons. Hoe sport 2.0 inzetten bij marathons
“The connected runner: hardlopen terwijl je feedback krijgt tijdens het lopen, via schermen of je mobiel en thuis zijn je prestaties op een persoonlijk dashboard te volgen: snelheid, video, GPS op Google Maps, positie ten opzichte van je vrienden, positie ten opzichte van een eerdere marathon.”

Wat is je key message op het congres en waarom juist die?
“Sponsoring draait om de sportliefhebber en zijn passie: zet die altijd centraal en ga de interactie met hem/haar aan. Stop met alleen zenden en met denken in termen van rechten en instituties. Deze boodschap is van groot belang omdat sport de weg op gaat van de muziek. Een doodlopend pad zonder goede revenues, omdat er niet naar de klant geluisterd wordt.”

Gijsbregt Brouwer aan Cor Hospes

Sportmarketeers zijn ook marketeers: zijn zij ook schijterds? En heb je voorbeelden daarvan?
Hospes: “Ik ken de sportwereld niet goed genoeg om zomaar even te kunnen vaststellen dat die marketeers ‘ook schijterds’ zijn. In andere branches is dat veelal wel het geval. Dus ik neem aan dat dit in de sportwereld dan ook niet veel anders zal zijn.”

Er zijn 13 online tools voor marketing, sponsoring is steeds meer onderdeel van marketing: welke combi van sponsoring en online tools vind jij het beste?
“Dan kom ik al snel in de wereld van brand-utility terecht. En daarin blijf ik Nike+ een groots voorbeeld vinden. Een bijna gratis tooltje dat dient als enorme promotie van je merk. Zo’n brand utility kun je natuurlijk heel goed als een vorm van sponsoring zien.”

Sport is niet het snelste jongetje van de online klas, maar waar kan online marketing wèl van de sport leren?
“De wil om te winnen.”

Wat vind jij het beste voorbeeld van alle 13 goed in de sport?
“Een goede poging vind ik Teamlink van Amstel. Waar is eigenlijk dat Bavaria Unlimited, en gaan ze het redden in de über conservatieve voetbalwereld. Plus: was er al niet iets Teamlinkachtigs dat ook maar niet van de grond kwam/komt (teamwebs)? De zeilwidget van Delta Lloyd vond ik een goede sportpremière. En drie Chalkbot van Lance Armstroning is samenwerking met, alweer, Nike.”

Vraag via Twitter van @mennourb. Bereik je met sponsoring meer voor je merk dan met een ‘traditionele’ RTV campagne?
“Ik geef een beetje een algemeen antwoord op een wat algemene vraag. Ik geloof wel dat RTV-campagnes veel meer additioneel zullen zijn ipv leading. Tenzij je er met veel bombarie binnen enkele weken een product of dienst bij consumenten in wilt rammen.”